mm 14 15.4

Chiavel.

Tot in zijn dromen had Burtons buit hem belaagd. Niet alles te begrijpen, maar nauwelijks anders dan uit te leggen als levensgevaarlijk. Dat ze te handelen hadden.

Na een dag ijsberend op het grote terras voor zijn woonkamer wist hij ppk hoe. Em de middelen ervoor had hij.

Het bordes stak royaal uit over de steile helling van de piek met zijn horst. Even leunde hij over de balustrade om de afgrond te peilen. In de berge nooit iets van hoogtevrees beleefd, nu toch even, denkend aan die andere afgrond.

Die niet mocht falen. Had zich al bewezen als volmaakt. Na de restaureren met de liquidatie van de restaurateurs. Hij mogelijk wel verdachte vn hun zo mar verdwijnen, maar zonder enig bewijs.

Hij geloofde in een hoger willen dat mensenvoor keuzes stelde. Evisterenen en dat verantwoorden. De zin van het leven. Voor hem het herstel van hun positie.

‘We zitten in een wereld waar we niet uit kunnen’.. Hij was dol op dergelijke wijsheden. “Zeg ja tegen het leven en maak er wat’. Ging hij dus doen.

De aanval dus, was altijd de beste verdediging. Maar wat kon er mis gaan? Met zelf als eerste aan zet gaf je je tevens bloot. En deze tegenpartij kon genadeloos terugslaan.

‘Op de top van de berg is elke voortgang een afdaling. ’ Kervins geloof.  Genoot teveel van het heden. En te kllos met die Verna. De bron van deze situatie. ‘Chiavel, het mogelijke dat dit soort vrouwen ook

eens zal moeten, ook als het ons niet zint.’ Waarheden die de kracht misten om er tege in te gaan. ‘Het gaat er niet om wie gelijk heeft maar wie het krijgt Kervin’. Mede dus een probleem. En Burton, een bruikbaar lichtgewicht. Met zijn verhalen over dat roedel. War het leven een spel as. Maar als het er op aan kwam?

Met Kervin was het altijd wel leuk stoeien geweest. ‘Nog hangen we aan de helling omdat zij vrouwen de touwen zekeren. Maar als ze ons kunnen missen’? Die hem in die zin begreep. ‘Vrouwen zijn de markt voor wat we nog zijn. We moeten ons beter daarop afstemmen. Zorgen dat ze ons graag bliven afnemen. Aan ons verslaafd raken’ Op dit soort gedachten kon hij dan leuk doordraven. ‘Gestel die markt ziet alternatieven. Waarmee wij concurrentie krigen? Met wat die strice niet wilde weten. Boze tongen beweren al dat ze selecteren op zichzelf redden. Mannen te verwend en daardoor verwijfd en het genieten nauwelijks nog waard’ Kervins niet te negeren waarheden.

Een gevaarlijk gezwel sneed je weg tot op het gezonde. Maar hoe kreeg hij dat op zijn horst waar hij da mes had? Wilde Kervin niet iets aan marketing doen?