mm 14 7.3
Chiavel.
Tot in zijn dromen had Burtons buit hem belaagd. Niet alles te begrijpen. Maar nauwelijks anders dan uit te leggen als levensgevaarlijk. Dat ze te handelen hadden.
Na een dag ijsberend op het grote terras voor zijn woning wist hij ppk hoe. De middelen ervoor had hij immers.
Het bordes stak royaal uit over de steile helling van de piek met zijn horst. Even leunde hij over de balustrade om de afgrond te peilen. In de berge nooit iets van hoogtevrees beleefd. Nu toch even, denkend aan die andere afgrond. ie niet mocht falen.
Had zich al als volmaakt bewezen. Na de restaureren met de liquidatie van de restaurateurs. Twee deskundige vrouwen en drie mannen. Hij mogelijk verdachte vn hun zo mar verdwijnen was, maar zonder enig bewijs.
Hij hasd een vaag geloof in
een hoger willen, dat mensenvoor keuzes stelde, en die te verantwoorden. De zin van het menselijk existeren. Van zijn eer zijn dus ook. Herstel van hun positie, konden ze anders definitief vergeten.
We zitten in een wereld waar we niet uit kunnen’.. Hij was dol op dergelijke wijsheden. “Zeg ja tegen het leven en maak er wat’. Ging hij dus doen. De aanval was altijd de beste verdediging.
Maar wat kon er mis gaan? Met zelf als eerste aan zet gaf je je tevens bloot. En deze tegenpartij kon genadeloos terugslaan.
‘Op de top van de berg is elke voortgang een afdaling. ’ Kervin genoot teveel van hun heden. Als die de opgang naar zijn horst niet meer haalde zou hij zeker afdalen naar Verna. ‘Chiavel, het mogelijke van dat noorden zal eens moeten, ook als het ons niet zint.’ Waarheden die de kracht misten om er tege in te gaan. Het ging er immers niet om wie gelijk had maar het kreeg. Kervin, mede een probleem. En Burton? Estrice die hem helemaal zag zitten. Van enige lotsverbondenheidgeen sprake meer. Zolang het maar een spel bleef. Maa als het er op aan kwam?
Met Kervin was het altijd wel wel leuk stoeien geweest. ‘Nog hangen wij aan de helling omdat zij vrouwen de touwen zekeren,’ Maar als ze ons kunnen missen? Die Francis die niets met Burton had gehad.
‘Vrouwen zijn de markt voor ons product. We moeten ons beter daarop afstemmen.’ Zorgen dat ze ons blijvend graag afnemen. Aan ons verslaafd raken. Gestel die markt ziet alternatieven. Waarmee ze concurrentie kregen? Met wat die strice niet wilde weten. Boze tongen beweerden al dat hun markt oververzadigd raakte. Ze selecteerden op zichzelf redden. Veel e mannen te verwend en daardoor verwijfd, het genieten nauwelijks nog waard. Ook dat was een niet te negeren waarheid. Niet voor niets had hij zijn eigen selectie.
Een gevaarlijk gezwel sneed je weg tot op het gezonde. Hoe kreeg hij dat op zijn horst? Wilde Kervin niet iets aan marketing doen?